تاثیرات مخرب و ویرانگر هر جنگی را نمیتوان صرفا با تعداد بمبهایی که بر سر مردم فرود می آید، یا میزان کشته شدگان و ویرانی ها و ... ارزیابی کرد.
جنگ به همراه خود یک زمین لرزه در فضای سیاسی، اجتماعی و روحی یک جامعه، در زندگی میلیونها انسانی که قرار است پس از جنگ به زندگی ادامه دهند، است. جنگ سکته ای در جدال مردم، بویژه طبقه کارگر، برای دستیابی به رفاه و آزادی ایجاد میکند. پس از جنگ بدن خسته طبقه ای که بیشترین آسیب ها را در جنگ دیده، طبقه ای كه بیشترین قربانیان را داده است و بیشترین فشار روحی و روانی را متحمل شده است، باید از زیر آوار جنگ، از زیر فشار فقر و فشار برای به حاشیه راندن هر جدالی، جز جدال با "دشمن خارجی و تجاوزگر"، کمر راست کند.
جنگ چهل روزه امریکا-اسرائیل علیه ایران از این قاعده مستثنی نیست. جامعه ای که زیر شدیدترین تحریمهای اقتصادی به سختی نفس میکشید و بخش وسیعی از مردم به زندگی زیر خط فقر کشیده شده بودند، جامعه ای که فساد بنیادی در ساختار اقتصادی آن آخرین امکانات برای بقا را برای میلیونها انسان غیرممکن میکرد، با حمله امریکا-اسرائیل به آن، با بمباران بخشی از زیرساختهای آن به لبه پرتگاه رسیده است. تخریب حدود ۲۰ شهرک صنعتی و بیش از ۲۰ هزار واحد تجاری و صنعتی در جریان جنگ ۴۰ روزه و بحرانی شدن صنایع پتروشیمی و فولاد و کلیه صنایع وابسته به این دو صنعت، از خودروسازیها تا نساجی و حتی تولید آب معدنی، برخلاف تبلیغات پوچ و ارتجاعی بخشی از نیروهای سیاسی، نه ضربه به جمهوری اسلامی که ضربه جدی به طبقه کارگر ایران بود.
به همه رفقای نماینده و همچنین به رفقای حزب کمونیست کارگری عراق و حزب کمونیست کارگری کردستان، رفقا امجد غفور محسن کریم و فارس محمود که بهعنوان نماینده حزب کمونیست کارگری کردستان و عراق در جلسه حضور دارند، خوش آمد میگویم. تشکر میکنم که در این نشست شرکت کردند و امیدوارم بتوانیم بیشترین استفاده را از حضورشان در کنگره بکنیم.
فکر میکنم شاید یک سال گذشته برای تکتک ماه که در این جلسه نشستهایم و برای خیلیهای دیگر، دوره خیلی سختی بود. دوره پرالتهابی بود. نه فقط بهعنوان کمونیستهایی که در آن جامعه فعالیت میکنند، بهعنوان کمونیستهایی که میبینند چطور جامعهشان دارد بازیچه دست قدرتهای ارتجاعی، از جمهوری اسلامی تا دولتهای ارتجاعی، تا نیروهای باند سیاهی میشود، بلکه بهعنوان آدمهایی که ریشههایی در آن جامعه داریم دیدن اینکه چطور دارند آن جامعه را ویران میکنند، یک سال خیلی سختی را پشت سر گذاشتیم. یک سال گذشته زندگی همه ما، بعنوان بخشی از مردم ایران، متفاوت بود.
گفتگوی رادیو نینا با آذر مدرسی
دبیر کمیته مرکزی حزب حکمتیست (خط رسمی)
آسو سهامی: کنگره دوازدهم حزب حکمتیست (خط رسمی)، روزهای ١۵ و ١٦ خرداد ۱۴۰۵ برابر با پنجم و ششم ژوئن ۲۰۲۶ با شرکت اکثریت نمایندگان تشکیلاتهای مختلف حزب و میهمانان کنگره برگزار شد. پس از گزارش هیئت نظارت بر انتخابات نمایندگان کنگره، اعتبارنامه نمایندگان و همچنین آییننامه و دستورات پیشنهادی کمیته رهبری از سوی کنگره به تصویب رسید. کنگره با سرود "انترناسیونال" و یک دقیقه سکوت به یاد جانباختگان راه آزادی و سوسیالیسم رسماً آغاز به کار کرد. پس از آن، افتتاحیه کنگره توسط رفیق آذر مدرسی، ارائه شد.
در ادامه، عثمان حاجیمعارف، دبیر کمیته مرکزی حزب کمونیست کارگری کردستان، و فارس محمود، معاون دبیر کمیته مرکزی حزب کمونیست کارگری عراق، پیام این دو حزب را به کنگره قرائت کردند. به دنبال آن، پیامهای محمد علوش، دبیرکل اتحادیه مبارزه کارگران فلسطین، و ابو وطن، رئیس اتحادیه سراسری کارکنان بخش نفت و گاز و رئیس اتحادیه سراسری انرژی عراق، قرائت شد. همچنین دو پیام و گزارش فعالیتهای این دوره از جمعهایی از مسئولین، کادر و فعالین حزب در داخل ایران به اطلاعیه کنگره رسید.
رفیق آذر ضمن خوشآمدگویی به شما، قبل از اینکه در مورد ارزیابی شما از کنگره بپرسم، معمولاً در احزاب و جریانات سیاسی اختلافنظرها در مورد مسائل مختلف یک امر طبیعی است. اما آنچه که برای شخص من جالب بود، همصدایی و یکدست بودن حزب و نمایندگان در قبال سیاستها و عملکردهای حزب در طی یکی دو سال گذشته و در رابطه با سیاستهای آتی حزب است. یک نمونه جالب از این کنگره این بود که یکی از رفقا، برای اولین بار بود در این کنگره شرکت کرده بود و وقتی از او در مورد کنگره پرسیدم، گفت که برایم عجیب است؛ همه رفتند پشت تریبون یک حرف زدند، این یکصدایی و این همصدایی و یکدست بودن حزب را شما چگونه دیدید؟
مصاحبه رادیو نینا با آذر مدرسی
آسو سهامی: همراهان عزیز رسانه نینا، گرمترین سلامهای ما را پذیرا باشید. پس از ۴۰ روز جنگ و بمباران همهجانبه ایران توسط آمریکا و اسرائیل، جنگی که کل منطقه را در بر گرفت، روز چهارشنبه هشتم آوریل با توافق ایران و آمریکا مبنی بر آتشبس ۱۵ روزه برای مدت کوتاهی درغرش هواپیما و بوی باروت و خون و ویرانی و خی ایجاد شد. آتشبسی که موجی از شادی و امید را در میان مردم ایران، منطقه و جهان به همراه آورد. آمریکا و اسرائیل هر آنچه که از دستشان برآمد انجام دادند اما سؤال اینجاست که بعد از ۴۰ روز کشتار و ویرانی و ریختن هزاران تن بمب بر سر مردم، بازیگران این جنگ هر کدام روایت خود از پیروزی در این جنگ را دارند. برنده و بازنده این جنگ کیست و قربانیان آن چه کسانی هستند؟ رفیق آذر مدرسی، دبیر کمیته مرکزی حزب حکمتیست (خط رسمی)، همراه با ماست تا این سؤالات را از ایشان داشته باشیم. رفیق آذر به برنامه امروز خوش آمدید.
آذر مدرسی: متشکرم. روز شما و بینندگان نینا بخیر.
سیزده روز است که جهان شاهد صحنه های دلخراش کشتار مردم بیگناه در ایران توسط بمب افکنها و موشکهای امریکا و اسرائیل است. سیزده روز پیش کابوسی که نفس را در سینه همگان حبس کرده بود متحقق شد و در یک چشم برهم زدن زندگی میلیونها انسان در ایران و آینده این جامعه را با خطر نابودی روبرو کرد.
برای ما، کسانی که برای تبدیل نشدن ایران به لیبی و سوریه و غزه تلاش کردیم و جنگیدیم، نیروهایی که نه فقط تاثیرات هولناک چنین حملاتی را بر زندگی بیش از نود میلیون انسان در ایران هشدار میدادیم، بلکه در مقابل کف چرانی لشکر جنگ طلبان، از قصابان غزه تا ارتش بی جیره مواجب شان در اپوزیسیون ایران، ایستادیم و مردم را برای مقابله با شرایط دهشتناک جنگ آماده میکردیم، این روزها دردناک ترین و سخت ترین روزها است.
