مجلس یازدهم که به اعتراف حاکمیت انتخاباتش پایین‌ترین نرخ مشارکت پس از انقلاب ۵۷ را داشت رسما آغاز به کار کرد. انتخاباتی که پیروزی "اصولگرایان" بر "اصلاح طلبان" و "تسخیر مجلس" نتیجه آن بود. "پیروزی" که از همان لحظات اول زیر اعتراضات وسیع و توده ای علیه حاکمیت، زیر خشم و نفرت مردم از کشتار عزیزانشان در آبانماه و سقوط هواپیمای اوکراینی در نطفه خفه شد و "ماتم شکستی" با کمترین توجه و تاثیر در جامعه را به همراه داشت.

نه کشمکش چند ماهه جناح ها بر سر آینده خود پس از انتخابات، نه بحران هویتی"اصلاح طلبان" و کرکری خواندن "اصولگریان"، نه حمایت بی چون و چرای "رهبر" و فراخوان "اولویت به معیشت طبقات ضعیف"، نه شاخ و شانه کشیدن تقوی که "وکیل‌الدوله نیستیم، معاند الدوله هم نیستیم، بلکه یکپارچه پشت سر رهبریم" و نه امید "اصلاح طلبان" به "نبرد قدرت در مجلس" و نوید "اصولگرایان در مقابل اصولگرایان" و داغ نگاه داشتن بازار کشمکش در بالا کمترین توجهی را به خود جلب نمیکند. مجلس یازدهم و آینده آن مسائل، اختلافات و سرنوشت کشمکش جناح ها در آن، مانند دولت "اعتدال" و آینده آن، در حاشیه مهمترین مشغله ها و مسائل پائینی ها قرار گرفته است. مجلس یازدهم مرده به دنیا آمد!

بالایی ها زیر سایه "خطر" سرنگونی و انقلاب مشغول تسویه حسابهای درونی و تجدید آرایش برای دور آتی جدال با مردم اند و پائینی ها که  بیش از دو سال است اعلام کرده اند برای دستیابی به آزادی، رفاه ، برابری و امنیت، به چیزی جز رفتن کلیت رژیم و بنیادهای آن رضایت نمیدهند، مشغول تجدید قوا، سنگربندی و آماده شدن برای جمع کردن بساط همگی شان اند.  مدتها است اصلاح طلب و اصولگرا در کنار "مقام معظم" و سلحشوران سپاه و دولت و مجلس و ... همگی پشت به دیوار اند و راه فراری ندارند!

 

۲۸ مه ۲۰۲۰

منتشر شده در نشریه هفتگی حکمتیست شماره ۳۰۹

 

به اشتراک گذاری این مطلب

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter