درباره کنگره هشتم حزب و مباحث آن

مصاحبه کمونیست با آذر مدرسی


کمونیست: کنگره هشتم حزب حکمتیست پایان یافته است. اطلاعیه پایانی و مجموعه ای قطعنامه و قرار و... منتشر شده است. به عنوان اولین سوال ارزیابی شما به عنوان دبیر کمیته مرکزی حزب حکمتیست از کنگره چه است؟

آذر مدرسی: فکر میکنم کنگره در هدف خود یعنی معطوف کردن نمایندگان و حزب به موقعیت جدید حزب حکمتیست در همه ابعاد سیاسی، اجتماعی و پراتیکی در ایران و وظایف جدی که ایندوره در دستور حزب قرار میگیرد و همینطور در بوجود آوردن آمادگی و اتحادی بالاتر در حزب موفق بود. فکر میکنم گزارشی که رهبری حزب به کنگره دادیم و همینطور پیامهایی که از رفقای ما از ایران به دست نمایندگان رسیده بود موفق شدند تصویری واقعی و ملموس از موقعیت حزب در ایران به کنگره بدهند.

آمادگی از پیشی رهبری حزب در اینکه کنگره بعنوان یک اجلاسی کاری بتواند در دو روز بطور فشرده مباحث مهمی را به نتیجه برساند و به دستورات خود برسد تاثیر جدی داشت. کنگره شاهد مباحث جدی، عمیق و با کیفیتی بود. نمایندگان با دقت و جدیت در مباحث شرکت داشتند. بخش اعظم مباحث کنگره مباحثی بود که قبلا در حزب یا مورد بحث بود و یا رهبری حزب و نمایندگان تصمیم داشتند آنرا در بالاترین مرجع حزبی به بحث و تصمیم گیری بگذارند و نه فقط آنرا به سیاست رسمی حزب تبدیل کنند که حول آن نمایندگان و حزب را هم تصویر کنند.

مسئله دیگری که در این کنگره قابل مشاهده بود درجه بالای اعتماد به نفس رهبری و نمایندگان، اعتماد به حزب، اعتماد و تصمیم به پیشروی های بیشتر و اتحاد سیاسی و بالای نمایندگان بود.

ما قبل از کنگره گفته بودیم که محک موفقیت کنگره را باید در "هم تصویر و هم اولویت کردن حزب بر سر موقعیت و وظایف ایندوره و بوجود آوردن بیشترین آمادگی سیاسی و سازمانی در حزب برای خیز برداشتن و تبدیل شدن به حزب سیاسی، کارگری با سازمانی قوی، حزبی آلترناتیو و قابل اتکا است"، جستجو کرد. وقتی به نتایج کنگره نه فقط در قالب مصوبات آن، که به مباحث و روحیه نمایندگان و حتی میهمانان پس از کنگره نگاه کنید متوجه موفقیت کنگره میشوید.

کمونیست: در سخنرانی افتتاحیه شما به اوضاع جدید و موقعیت جدید حزب حکمتیست و سوالات مهمی اشاره دارید که در مقابل جنبش کمونیستی و حزب حکمتیست هم در منطقه و هم در ایران قرار دارد. اشاره دارید که کنگره باید حزب را با آمادگی وارد این دوره کند. سوال این است مختصات این دوره جدید و موقعیت جدید حزب کدام اند. جنبش کمونیستی و حزب حکمتیست با کدام سوالات اساسی روبرو است و کنگره چقدر توانست در این جهت حرکت کند؟

آذر مدرسی: بخشی از این موقعیت را من در افتتاحیه توضیح دادم و بخشی از آن در قطعنامه ها و مصوبات کنگره آمده است.

فکر میکنم کسی در اینکه امروز دنیا یکی از پیچیده ترین دوره های خود را از سر میگذراند، تردیدی ندارد. دوره ای که ارتجاعی ترین جریانات عقب مانده ترین جنبشها، نه فقط در قالب دولتها که در قالب انواع باندها و جریانات و دارودسته های قومی و مذهبی زندگی بشر امروزی را تحت تاثیر خود قرار داده اند. من در افتتاحیه هم اشاره کردم تحولات و تباهی که در دو سال گذشته به بشریت تحمیل شده را فقط میتوان در دوره قدرتگیری فاشیسم و هراسی که بشریت از حاکمیت فاشیسم در جنگ جهانی دوم داشت، میشود مقایسه کرد. ویرانی و تباهی زندگی میلیونها نفر در خاورمیانه و شمال افریقا، اینکه پناهدگی بزرگترین موج پناهندگی بعد از جنگ دوم جهانی است، هراس و ناامنی که مردم در سراسر دنیا از ترور و کشتار دارند، گوشه هایی از واقعیت ایندوره را نشان میدهد. در کنار این باید تعرض وسیع بورژوازی جهانی به دستاوردهای اجتماعی بشریت بعد از انقلاب کارگری اکتبر، که تعرض به ارزشها، در خود کشورهای متروپل، بی ثباتی و نا امنی حتی در صفوف بورژوازی جهانی، بی افقی سیاسی، اقتصادی، انحطاط ایدئولوژیک و احیا راست ترین جنبشها، جریانات بورژوایی را گذاشت تا متوجه عقبگردی شد که بورژوازی پیروز از جنگ سرد به جامعه بشری تحمیل کرده است.

این وضعیت بر جامعه ایران، بر روانشاسی جامعه، بر امید یا ناامیدی به آینده، بر مبارزه طبقه کارگر برای یک زندگی بهتر، برای رفاه و آزادی و رهایی تاثیر میگذارد. این مبارزه و تلاش را حتی ارتجاعی ترین دولتها مانند جمهوری اسلامی نمیتواند نه با سرکوب و نه با هراس از آینده بدتر خفه و خاموش کند. مهمترین سوالاتی که مقابل یک حزب کمونیستی در ایران قرار میگیرد این است که موانع انقلاب کارگری در ایران چیست و چگونه میتوان این موانع را رفع کرد. اینکه این حزب کجای این واقعیت قرار گرفته و چگونه میتواند به حزبی که محمل قدرتمند شدن طبقه کارگر است، حزبی که میتواند رهبری انقلاب کارگری را بدست بگیرد، تبدیل شود.

در کنگره ما تلاش کردیم مهمترین مولفه های ایندوره را ترسیم کنیم و مهمتر از آن موقعیت امروز حزب و تغییراتی که حزب حکمتیست باید بکند تا به چنین حزبی تبدل شود را بحث کردیم.

کنگره بر سر موقعیت امروز حزب، اینکه حزب در دو سال گذشته پیشروی های جدی داشته اتفاق نظر داشت. در اینکه حزب امروز از نفوذ اجتماعی بیشتری در ایران برخوردار است، در اینکه امروز حزب بعنوان حزبی سازمانده و متشکل کننده، حزبی مرجع برای پراتیک اجتماعی شناخته شده و مورد مراجعه قرار میگیرد توافق نظر داشت. زمانیکه به مجموعه مصوبات و مباحث کنگره نگاه میکنید رنگ این موقعیت، سوالاتی که در مقابل حزب است و راههای پیشروی و تاکیدات حزب در دوره آتی را میتوانید ببینید.

یکی از مهمترین بحثهایی که در کنگره به مناسبتهای مختلف، در سخنرانی ها و حتی پیامهای احزاب کمونیست کارگری عراق و کردستان تاکید شده این بود که خط متمایز سیاسی حزب باید به پراتیک متمایز، به سنت متمایز تبدیل شود. در بسیاری از بحثهای شرکت کنندگان تاکید بر جهت تاکنونی حزب و اینکه ما باید در سنت، سبک کار، پراتیک و سازمان هم نماینده کمونیسم اجتماعی، رادیکال، کمونیسم کارگر باشیم، برجسته بود. چکیده این جهت و این تاکید در سند "مبانی سیاست سازمانی ما در داخل ایران" آمده است. اتفاق نظر کامل کنگره در اینمورد در تصویب این سند به اتفاق آرا خود را نشان داد. تصویب این سند نشان از اتفاق نظر بالای نمایندگان نه فقط در رابطه با این جهت و سیاست که در رابطه با پراتیک کردن فوری آن یا درست تر بگویم در جهتی است که رهبری حزب قبل از کنگره داشت بود.

همینطور قطعنامه "ضرورت اتحاد سراسری در مبارزه اقتصادی طبقه کارگر" که بر اهمیت مبارزه اقتصادی سراسری در ایندوره بعنوان سنگری مهم علیه بورژوازی حاکم و همچنین به نقش کمونیستهای طبقه در این مبارزه، به کار و تامین یک افق سوسیالیستی تاکید دارد، جهت کنگره برای ایفای نقش در مبارزه امروز طبقه کارگر و تمرکز بر مبارزه ای متحد و سراسری را نشان میدهد. طبیعتا این امر کارهای جدیدی را در ابعاد تبلیغی، ترویجی و سازمانی در دستور حزب میگذارد.

در مورد وضعیت امروز ایران، جمهوری اسلامی، صفبندی طبقاتی و موقعیت طبقه کارگر و کمونیسم آن و ... بحثهای جدی در کنگره صورت گرفت. مستقل از سایه روشن هایی که در تحلیل از وضعیت بورژوازی، جمهوری اسلامی و معضلات آن بود، کنگره در مورد ضرورت ایفای نقش حزب به عنوان حزب کارگران در صحنه سیاست و تبدیل حزب به ابزار مبارزه طبقه کارگر و تلاش برای ایجاد آمادگی جهت کسب قدرت سیاسی، در اینکه حزب باید تمرکز بیشتری روی متحزب کردن کارگران کمونیست در کمیته های کمونیستی و مهمتر در حزب حکمتیست داشته باشد، متفق القول بود.

نهایتا زمانیکه به مصوبات کنگره نگاه میکنید تلاشی است برای اولا ترسیم اوضاع امروز و ثانیا و مهمتر برای جواب دادن به مهمترین سوالاتی که امروز در مقابل حزب، طبقه و جنبش ما قرار گرفته است.

کمونیست: کلا کنگره بر وظایفی بزرگ و مهمی تاکید دارد. چقدر خود شما فکر میکنید تامین این نیازها و جواب به این مسائل از عهده حزب حکمتیست بر میآید. خود شما خوش بین هستید؟

آذر مدرسی: من فکر میکنم کنگره کار خود را تمام کرد و به خوبی هم تمام کرد. این نقطه قابل اتکایی است هم برای خوش بینی و هم برای ساختن حزب. کنگره سوت شروع پروسه ای را زده است و بقیه کار برمیگردد به کمیته مرکزی و رهبری حزب که روی دستاوردهای کنگره، روی اتحاد حزب، روی خوش بینی و اعتماد به نفس حزب، روی فراخوان کنگره، حزب را در جهتی که که کنگره روی آن تاکید کرده بسازد و حزب را رهبری کند. رهبری که عجله دارد، اشتهای کارهای بزرگ دارد و حزب را حول سیاستها و پراتیک کمونیستی خود متحد میکند.

من به حزب بعد از کنگره و به رهبری منتخب آن، به توانایی، قدرت، پتانسیل، تشخیص، ظرفیت آن خیلی خوش بین هستم و فکر میکنم شاهد پیشروی های بیشتر حزب خواهیم بود.

۱۰ مارس ۲۰۱۶

منتشر شده در نشریه کمونیست ماهانه، دور دوم، شماره ۲۰۴

 

به اشتراک گذاری این مطلب

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter